Op het toneel heb ik geleerd hoe mensen bewegen als ze iets voelen. Hoe het lichaam verandert als de aandacht naar binnen gaat. Hoe een moment van echtheid eruitziet en hoe je het kunt vastleggen vóórdat het verdwijnt.
Die vaardigheid neem ik mee achter de camera. Ik zie dingen die de meeste fotografen niet zien. En dát is het verschil in het portret dat je meeneemt naar huis.
01
02
Als acteur heb ik leren begrijpen hoe mensen functioneren onder de blik van anderen. Hoe ze gespannen worden als ze bekeken worden. Hoe ze hun zelfbewustzijn proberen te verbergen achter een glimlach of een houding. En hoe je die spanning kunt laten zakken, zodat er iets echts overblijft.
Ik weet wat het betekent om jezelf bloot te stellen. Om voor publiek te staan en jezelf te laten zien, niet de versie die je wil tonen, maar de versie die er werkelijk is. Dat is moeilijk. En het is precies wat ik van mijn klanten vraag.
Mensen vragen me soms: "Maar wat ben je nu eigenlijk; acteur of fotograaf?" Mijn antwoord: allebei. En het één maakt het ander beter.
Als fotograaf werk ik met licht zoals de schilders van de Gouden Eeuw dat deden — niet als technisch middel, maar als expressief instrument. Licht dat diepte geeft. Dat karakter onthult. Dat de ruimte tussen mensen en hun eigen zelfbeeld overbrugt.
Mijn werk is geïnspireerd op de oude meesters, niet omdat ik hen kopieer, maar omdat ik begrijp wat zij begrepen: dat een portret niet gaat over het gezicht, maar over de ziel achter het gezicht. Dat is wat ik probeer vast te leggen.
De acteur
De fotograaf
Als acteur weet ik hoe ik iemand uit zijn hoofd kan halen. Hoe ik een gesprek kan sturen zodat de aandacht verschuift van "hoe zie ik eruit" naar "wat voel ik nu". En op precies dat moment, als de zelfkritiek verdwijnt en er iets echts verschijnt, druk ik af.
Dat is de reden dat mijn klanten weggaan met portretten die ze zelf niet hadden verwacht. Niet omdat ik ze mooier heb gemaakt. Maar omdat ik het moment heb vastgelegd waarop ze zichzelf vergaten.
Geen filter. Geen bewerking die verbergt. Alleen het eerlijkste beeld van wie jij bent, op het moment dat je er niet aan dacht.
De Oude Meesters begrepen iets wat moderne fotografie vaak vergeet: dat een portret niet gaat over exactheid, maar over waarheid. Ze schilderden niet wat ze zagen, ze schilderden wat ze voelden over wat ze zagen. Dat onderscheid maakt het verschil tussen een foto en een meesterwerk.
Elk portret begint lang voor de dag van de sessie en eindigt pas als het echt aan de muur hangt.
Eerst praten we. Over wat jij zoekt. Over welk verhaal jij wil vertellen. Over het leven dat je leidt en het portret dat daarbij past. Dat gesprek bepaalt alles wat daarna komt.
Je ontvangt een styling advies op maat; kleding, kleuren, uitstraling. We bespreken de sfeer en de looks. Je komt de dag zelf niet met vragen, maar met intentie.
In het atelier ben ik regisseur én fotograaf. Ik geef aanwijzingen. Ik wacht op het moment. En als het er is, dat moment waarop je jezelf vergeet, druk ik af.
De beelden worden nabewerkt in Photoshop. Niet om te verbergen, maar om het schilderachtige effect te versterken. Daarna gedrukt op Hahnemühle papier of aluminium. Klaar voor de muur.
01 de studio
02 accessoires
04 kleedkamer
03 materiaal
02 details
01 licht
04 verhaal
03 contrast
Niet wat ideaalbeelden, mainstream en genderrollen van jou verwachten. Theatraal. Vrij. Voor iedereen, elk lichaam, elke identiteit, elk verhaal.
Een wereld waar fine art portretfotografie niet voorbehouden is aan één type mens. Waar elk verhaal de moeite waard is om aan de muur te hangen. Vrij van ideaalbeelden.
Geen maskers, geen poses, geen correcties.
Kunst die generaties meegaat.
Voor elk lichaam, elke identiteit, elk verhaal.
Van sessie tot fine art print, alles met zorg.
Het leven is een podium. Jij bent de hoofdrol.